Çok sessiz bir evde büyüyen bebek geç mi konuşur?

Sessiz bir ev ortamı, bebeğin duyma veya işitme sağlığında bir sorun olmadığı sürece, tek başına geç konuşmaya yol açmaz. Bebekler dili, kendilerine doğrudan yöneltilen konuşmalardan (yani yetişkinin bebekle göz teması kurarak, anlamlı ve tekrarlı şekilde konuşması) öğrenirler. Arka planda sürekli akan televizyon ya da kalabalık sohbetler değil, bebeğe hitap eden, duraklamalı, abartılı tonlamalı konuşma (yani "bebekce" ya da "ebeveyn dili") dil gelişimini en çok destekleyen faktördür.

Dolayısıyla asıl önemli olan sessizlik değil, bebeğine ne kadar anlamlı girdi sağladığın. Günde birkaç kez kısa süreli de olsa yaptığın şeyleri anlatmak (örneğin "şimdi banyoya gidiyoruz, su ılık mı?"), kitap okumak, resimleri adlandırmak, bebeğin çıkardığı seslere yanıt vermek ve dönüşümlü "konuşma" (taklit, mırıltı) yapmak yeterli. Sessizlik bir dezavantaj değil, odaklanmayı artıran bir fırsat olabilir.

Yine de standart bir değerlendirme noktası: bebeğin 12. ayda anlamlı tek sözcük kullanmıyorsa, 18. ayda en az 5-10 kelimesi yoksa ya da 2 yaşında iki kelimeli cümleler kurmuyorsa bir çocuk gelişim uzmanına veya odyologa (işitme testi) danışmak uygun olur. Ama sessiz ev tek başına bir risk değil.