Ayrılık kaygısı uyku regresyonuna yol açar mı?

Evet, bu ikisi birbiriyle doğrudan bağlantılı. 8-14 ay arası bebeklerde gelişen nesne sürekliliği kavramı — yani "görmediğim şey aslında hâlâ var" farkındalığı — ayrılık kaygısının temelini oluşturur. Gündüz sen yanından ayrılınca ağlaması, geceleri uyandığında seni yanında bulamayınca da aynı tepkiyi tetikler: "Annem gitti, geri gelecek mi?"

Bu gelişimsel bir dönem, bir gerileme değil. Genelde birkaç hafta sürer. Gündüz kısa ayrılıklar deneyerek (önce bir odaya geçip hemen dön, sonra süreyi uzat) ve vedalaşmayı dramatik değil kısa ve güven verici tutarak — "şimdi gidiyorum, döneceğim" deyip çıkmak — geceye de taşınan güveni pekiştirebilirsin. Gece uyanmalarında hemen almak yerine sesinle varlığını hissettirip bir iki dakika beklemen, kendi yatışma becerisine alan açar. 3 haftadan uzun sürer ya da gün içinde belirgin huzursuzluk ve iştah kaybı varsa pediatristına danış.