Anne tükenmişliği: kendime nasıl vakit ayırırım?

Yorgunluk, sinir ve kendine vakit ayıramama hâli ebeveyn tükenmişliğinin çok tipik işaretleri — yaşadıkların hem gerçek hem de anlaşılabilir. Günlerce kesintisiz bakım vermek kimseyi ayakta tutmaz.

Yapabileceğin birkaç şey:

1. "Yetersiz ebeveyn" suçluluğunu bir kenara bırak.

Tükenmişlik senin beceriksiz olduğun anlamına gelmez, aksine çok fedakârlık yaptığın anlamına gelir. Bebeğin güvende ve seviliyorsa, bazen "idare etmek" yeterlidir.

2. Günde 15–20 dakika 'senin' olsun.

Net ve kısa: eşin, annen, kayınvaliden ya da güvendiğin bir arkadaşın bebeği o süre alsın. Sen de duş al, yürüyüşe çık, sadece sessizce otur — telefon da yasak. Bu küçük aralık zihnini sıfırlar.

3. Gece uykusunu koru.

Mümkünse sırayla nöbetleşe uyanın: ilk yarıda sen uyu, ikinci yarıda eşin. Bunun için sadece 3–4 saatlik bir blok bile büyük fark yaratır.

4. Uyandığında anlık bir nefes.

Bebek ağlayınca hemen fırlamak yerine bir kere derin nefes al, ver. Bu birkaç saniye sinir sistemini yatıştırır ve tepkini yumuşatır.

Eğer bu duygular iki haftadan uzun sürerse, iştahın/uykun iyice bozulursa ya da bebeğine karşı soğukluk hissedersen mutlaka bir psikolog veya psikiyatristle görüş — bu annelik/babalık depresyonu olabilir ve tedavi edilebilir.

Önce kendine iyi bak ki bebeğine de iyi bakabilesin. 💛